Playlist'ten Günlükler

Dersler, Stajlar ve O Büyük Denge Sanatıya Giriş! ☕️🎧

Selam millet! 👋 Benim gibi sürekli koşturan, bir yandan teslim tarihi olan ödevle boğuşup bir yandan da "bu sezon hangi renk gardıroba girer?" diye düşünerek yaşayan herkes için bu yazıyı yazıyorum sanırım. 😅

Biliyorsunuz, ben İletişim Tasarımı okuyorum. Bu da demek oluyor ki beynim sürekli "yaratıcılık modunda" yaşıyor. Yani bazen bir sunum hazırlarken, bazen de bütün gardırobumun bir sonraki kampüs kombini olması gerekiyor. Sanki hayatımızın tamamı, proje teslimatıyla şarkı listesi hazırlama arasında geçiyor gibi değil mi? 🫠

Geçenlerde özellikle bu "iş/okul hayatı ve denge" mevzusu üzerine çok düşündüm. Sanki hepimiz bu süper güçteymişiz gibi geliyor bana; hem en iyi notları almak, hem sosyal hayatı kurtarmak, hem de tüm bu kaosa rağmen kendimizi dinlendirmek. Ve itiraf etmeliyim ki, bu denge denen şey bazen çok ince bir ip üzerinde yürümeye benziyor. Bir adım fazla heyecan olursa diye gerilim müziği çalıyor kafamda sürekli! 🧘‍♀️

Sürekli Koşturmaca Modu mu, Yoksa Akışta Kalma Sanatı mı?

Bizim nesil olarak sanırım üzerimizde büyük bir baskı var. Her şeyin mükemmel olması gerekiyor. Okulda A+ almak, sosyal medyada 'aesthetic' kareler yakalamak, buluşmalara her zaman en özenli kombiniyle yetişmek... Bu üçlü seni çok hızlı tüketiyor. 😵

Ben mesela, bir haftayı tamamen "yapılması gerekenler listesi" ile geçiriyorum. Bitmeyen ödevler, bitmesi gereken prototipler, yetiştirilmesi gereken sunumlar... Bu kısım gerçekten enerji istiyor. Ve bu enerji bazen bittiğinde, sanki vücudumun da pili bitmiş gibi oluyor. O anlarda hep diyorum ki, "Ya bu tempoyu biraz düşürsem ya da bu tempoya ayak uyduracak bir mekanizma kurmalıyım."

İşte tam bu noktada, bizim gibi gençlerin hayat kurtarıcı buldukları küçük ritüeller devreye giriyor. Benim için bu ritüel, tamamen müzikle ve gardırobumla ilgili. 🎶👗

Birkaç küçük taktiğim var benim de, belki sizin de işinize yarar:

  • 'Buffer Zone' Oluşturmak: Okul/projeden eve geldiğimde, hemen bilgisayarın başına geçmiyorum. İlk 30 dakikamızı 'geçiş ritüeli'ne ayırıyorum. Bu, çanta boşaltmak, müzik açıp pencereden İstanbul trafiğini izlemek veya sadece sıcak bir bitki çayıyla oturmak demek. Beyne "Tamamdır, ders molası başladı" sinyalini vermek lazım.
  • 'Günün Kapatma Seremonisi': Akşam yatmadan önce yarın yapacaklarımın listesini 5 maddeye indiriyorum. Detaylı planlama değil, sadece zihnimi boşaltma egzersizi gibi. Bu, kaygıyı azaltıyor cidden. 🙏
  • Moda ve Ruh Halini Eşleştirmek: Eğer günüm çok yoğun geçtiyse, ertesi gün kendime enerjisi düşük, konforlu ama şık bir şeyler giymeye karar veriyorum. Kore dizilerindeki gibi o kusursuz ama rahat parçalar... Bu küçük bilinçli seçimler bile ruh halime dokunuyor.

Bence denge, her şeyin eşit olması demek değil. Bence denge, o gün kafan ne istiyorsa ona uyum sağlayabilecek kadar esnek olabilmek. Bir gün yüksek enerjili, herkesin fark ettiği bir 'öne çıkma' kombiniyle çıkıyorsan, ertesi gün o kombini takıp bütün gün ders çalışmaya zorlama kendini. bazen en iyi aksesuvar, en rahat ayakkabıdır. 😌

Sizin bu koşturmacada kurtarıcınız ne oluyor? Sizin için o mükemmel 'reset' anı nedir? Yorumlarda buluşalım, belki birbirimize yeni bir çalma listesi ya da gardırop ilhamı veririz! 👇💖